Hakkımda Bilmediğin 11 Şey

Bu yazın bloglarda ilginç bir mim dönüyor. Şebo “Oytunla Hayat”  da beni mimlemiş.
Mimin adı: Hakkımda Bilmediğin 11 Şey.
Geçelim sorulara…
Elimde sihirli bir değnek olsa…
Temiz hava , toprak ve su ile sağlıklı gıda için gereken uygulamaları hayata geçirirdim. Ülkemiz gittikçe çölleşiyor. Uzmanlara göre: Dünyada yaşamak mucize sayılacak. Yaşayan da “dünyaya gelip gelmediğine bin pişman” olabilir.
arizona colu
Arizona Çölü
Mesleğimi değiştirmek isteseydim, ne olmak isterdim?
Tarihi eser veya mücevherler konusunda çalışan bir uzman. Nedense geçmişe ait şeyler beni heyecanlandırıyor.
Bir gün boyunca aç kalsaydım –Ramazan ayı gibi- ne yerdim?
Aç insan yemek seçmez. Ne bulursam onu yerdim. Ramazan gibi susuzda kalınan bir dönem olursa; su içmekten herhalde yemek yemeye fırsatım olmazdı.
Bir dalga olsa ilk nereye vururdum?
Mitolojik bir cevap olsun. Foça diyelim. Deniz kızlarının olduğu bir nokta olduğunu biliyorum. Onlardan birini alıp çok seveceği bir adamın yanına götürürdüm. Nasıl da ilham geldi yahu.
deniz kizi
Deniz Kızı

Issız adaya düşsem yanıma alacağım üç şey…
Kızlarımı, kitaplarımı ve çaylarımı diyelim.
En çok görmek istediğim şehir veya ülke hangisidir?
Dünyanın büyük bir bölümünü görmek istiyorum. İlk fırsatta; Viyana, Paris ve Roma şehirlerine gideceğim. Hayırlısı diyelim.
Asla giymem dediğim renk hangisidir? Neden?
Bütün renkleri severim. Siyahı en az kullanıyorum. Siyah: Tüm renkleri yuttuğundan; bana kaosu hatırlatıyor.
Ölmeden önce yapılacak  şeyler listesinde ki üç şey…
Şu ana kadar listemde üstü karalanmamış her şey yapılacaklar grubunda.
Dünyayı gezmek ve fotoğraflamak. Bahçeli bir ev ve içinde ağaçlarımla çiçeklerim. Ara sıra yarım günlüğüne çocuklarla etkinlik yapmak olabilir.
Bir uçurumun kenarında tam atlayacaksınız; o an aklınıza bir şey geldi ve vazgeçtiniz? Neden?
Bu sene bu durumu talihsiz bir şekilde yaşadım. Fotoğraf gezisinde  şelale çekimi için gitmiştik. Toprak kaygandı. Rehberimiz önüne arkasına bakmıyordu. Yürürken bir anda aşağıya kaymaya başladım. Arkamdan sesler duyuyordum. Tırmandığımız tepeye bakan yerden geliyordu: “Kadın düşüyor.” Uçurumun kenarında asılı kaldım. Arkama baktığımda; o an sadece: Ömrümün geri kalanında birilerine muhtaç olma korkusu yaşadım. Ölmekten korkmuyorum. Kimi zamanlar ölüm bence kurtuluştur. Birilerine muhtaç olmanın acısını taşıyamıyorum.
ucurumun kenarinda
Uçurumun Kenarında
Mimin en şahane sorusu gelmiş. Yerde 50 lira buldunuz, ne yapardınız?
10 lirasını yine talih oyunlarına verirdim. Geri kalanını harcardım. Şanslı günümüzden faydalanalım, değil mi?
Bir mimin sonuna daha geldik. Çıkalım kerevetin sonuna…
Herkese mutlu hafta sonları dilerim. Yaz nedeniyle yazılar biraz ağırdan geliyor. Kusurlarımız için affola…

Not: Fotoğraflar alıntıdır.

12 yorum:

  1. Bendende size bir mim daveti mevcut..::) http://www.renklipastasepeti.com/2015/08/blogger-mim-yazisi.html
    Vaktiniz olur da katılırsanız sevinirim.

    YanıtlaSil
  2. ah ne güzel cevaplar,
    muhtaç olma korkusu bende de var,annemden dolayı olabilir:(
    geçmiş olsun bi daha kaza maza gelmesin.
    sevgiler

    YanıtlaSil
  3. sen müze müdürü ol yaa :) hey Allahım ne işin var uçurumlarda yuvarlanıp gitcen yaa foto aşkına şekercim ya :)
    öptüm komaaaacaaan <3<3<3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de kocamaaaaaan öptüm. Fotoğraf beni yeniden yaratıyor sanki; bilmiyorum değişik bir dünya.

      Sil
  4. ayyyyy aman iyi ki düşmemişsiin :)

    YanıtlaSil
  5. Aneymmmm düşüyordun haaaa. Offff...
    Ucuz atlatmışsın arkadaşım....
    Bu arada ben iyiyim, sadece tembelim o kadar :)
    Nasıl mutlu oldum ama Nerdesin , iyimisin yorumunu okuyunca...
    İyi ki tanımışım seni :)

    YanıtlaSil
  6. Çok güzel bir yazı olmuşşş eğer benimde bloğuma uğrarsanız sevirimmm :)
    http://mervediyebiri.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
  7. Safiyeciğim bıraktığımdaki gibi yine gülümseyerek açtım sayfanı :)

    Allah korusun iyiki düşmemişsin..

    Özlemişim yazılarını :)

    YanıtlaSil